Ważna uchwała siódemkowa Sądu Najwyższego

23.04.2015    407 odsłon

Celem art. 9 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. było zalegalizowanie przypadków przejęcia – z powołaniem się na przepisy dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej lub przepisy dekretu z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa – nieruchomości rolnych lub leśnych niepodlegających działaniu tych przepisów.

W okresie obowiązywania omawianego przepisu (tj. od dnia 5 kwietnia 1958 r. do dnia 1 stycznia 1992 r.) w wypadku wytoczenia przez właściciela nieruchomości rolnej lub leśnej, która przejęta została przez Państwo niezgodnie z obowiązującymi przepisami, powództwa o przywrócenie jej posiadania lub o wydanie, sąd obowiązany był zawiesić postępowanie. Jeśli organ administracji wydał decyzję o przejęciu nieruchomości, Sąd postępowanie umarzał.

Po uchyleniu tego przepisu dawni właścicieli czy też ich spadkobiercy zaczęli się starać o odzyskanie zabranych nieruchomości, Skarb Państwa zaczął zaś występować z wnioskami o zasiedzenie nieruchomości. W orzecznictwie powstał problem, jak interpretować powyższy przepis (więcej w załączonym postanowieniu).

Przy nadarzającej się okazji Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. (sygn. akt IV CSK 473/13) przekazał do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi Sądu Najwyższego następujące zagadnienie prawne:

Czy obowiązywanie art. 9 ust. 3 i 4 (po zmianie numeracji - art. 16 ust. 3 i 4) ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej (Dz. U. Nr 17, poz. 71 ze zm.) stanowiło przeszkodę w skutecznym dochodzeniu wydania nieruchomości będącej w posiadaniu Skarbu Państwa, powodującą zawieszenie biegu zasiedzenia na podstawie art. 53 dekretu z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe (Dz. U. Nr 57, poz. 319 ze zm.) w zw. z art. 109 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 1950 r. - Przepisy ogólne prawa cywilnego (Dz.U. Nr 34 poz. 311) w zw. z art. XLI § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - przepisy wprowadzające kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 94 ze zm.) a następnie art. 175 z art. 121 pkt 4 k.c.?​
 
W dniu 15 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie 7 sędziów podjął następującą uchwałę (sygn. akt III CZP 82/14):

Obowiązywanie art. 9 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw, związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego (Dz. U. Nr 17, poz. 71 ze zm.; art. 16 ust. 3 i 4 w tekście jednolitym: Dz.U. z 1989 r. Nr 58, poz. 348 ze zm.) nie stanowiło przyczyny zawieszenia biegu zasiedzenia przez Skarb Państwa nieruchomości objętych art. 9 ust. 1 (art. 16 ust. 1) tej ustawy.
 
Czekamy na pisemne uzasadnienie uchwały, albowiem to ono powinno wskazywać, jak powinny postępować sądy w postępowaniach zasiedzeniowych.

Pobierz:


Postanowienie IV CSK 473/13

Łukasz Papier


Popularne tagi dekret Bieruta, grunty warszawskie, odszkodowanie, podatek od spadków i darowizn, podatek od zasiedzenia, podział nieruchomości, uwłaszczenie, wywłaszczenie, zasiedzenie, zniesienie współwłasności
OK
Na naszej stronie stosujemy pliki cookies. Więcej w Polityce Prywatności.